Een gedicht plaatsen?
Home

zilvergrijs

zilvergrijs

ze spreken elk van eenvoud
fluisterend, amper te verstaan
in een kunstige houding
met verstilde gebaren

ze staan, gaan en verder
in de taal van hun bestaan
van ongenaakbare sierlijkheid
onder opgestoken haren

het alom zilvergrijs was -ooit-
dat bracht hun tot nu en hier
in een waar spiritueel ritueel

het lijkt fijnmazig vertier
gracieus in cultuur getooid

ik ben het die hun aanwezigheid viert

Ingezonden door julius dreyfsandt zu schlamm

Beoordeel dit gedicht

Er is nog niet gestemd.

Tags


© Copyright 2007 - 2026

Merknamen en domeinnamen eigendom van Internet Ventures Ltd - website via licentie in beheer door Volo Media Ltd