Gedichten

Alles herinnert me aan hem.
Een liedje in mijn playlist, een plek waar ik langsloop, zelfs de stilte zegt zijn naam.
Alsof er iets mist wat ik niet kan uitleggen, alsof er één stoel altijd leeg is en leeg zal blijven, één gedachte onbereikbaar, één adem te kort.
Ik zoek hem in de kleine dingen, de woorden die ik niet stuur, in gesprekken die nooit kwamen en nooit zullen komen, in hoe mijn dag ineens anders voelt zonder reden.
Mijn hoofd draait rond, rond van het denken. Van een “wat als” naar een “waarom” tot een “misschien”. Ik word moe van mezelf, maar het denken stopt niet.
De jongen waar je zoveel van houdt verliezen is niet alleen maar missen, het is jezelf kwijtraken in iemand die er niet meer is en niet meer zal komen
Het feit dat hij weg is kan ik niet accepteren, ik blijf zoeken wetend dat ik niks ga vinden.
Alle kleine beetjes die eerst voelde als hoop zijn inmiddels omgeschakeld naar teleurstelling.
Mijn hart wil het begrijpen, maar mijn hoofd weigert mee te werken.
Ik blijf hangen tussen willen loslaten en niet kunnen loslaten.