Een gedicht plaatsen?
Home

De herinnering

oke ik zit, laat het maar weer komen,
voor de vrouw van mijn dromen.
ik wil nooit meer slapen maar toch doe ik niks anders,
want ook als ik wakker ben liggen wij in mekanders,
ehh in elkaars armen, ik kan er niks aan doen,
dat wil ik ook niet, zoals eten en poen,
en zelf doorgaan met leven,
elke dag hou ik je vast,al is het maar even,
en soms de hele dag,
terwijl het mij niet eens herinnert aan mezelf met een lach.

Maar ik zal eeuwig doorgaan als het moest voor je vechten,
opdat ik ooit het haar van onze kinderen kan vlechten,
me vrolijk voelend terwijl vogels fluiten,
met jou in mijn leven kan ik nergens meer buiten,
ik kan er echt niet omheen,
zonder jou wil ik niet verder ook al doe je gemeen.

Het liefst kom ik langs met nog een kaart,
maar misschien wordt je vriend dan boos en vind je hem het waard.
ik stop dit gedicht, ik wil zo graag met je praten,
maar jij niet met mij, dus zal het er bij laten....

Beoordeel dit gedicht

Er is 2 keer gestemd.

Tags

© Copyright 2007 - 2020

Merknamen en domeinnamen eigendom van Internet Ventures Ltd - website via licentie in beheer door Volo Media Ltd